Elke ochtend, lang voordat het bij hem licht wordt, drukt Samatar op het knopje op zijn scherm en gaat er in Tilburg de deur van zijn sportschool open. Verder kan hij niets. Hij zit op een kist in de kamer achter de winkel van zijn broer, met de grijze vakken van de camera's voor zich, en hij strijkt een overhemd voor het geval zijn dochter belt. Hij weet nog altijd welke deur onderaan klemt en welke beker te groot is voor de hond.Dan valt hij in slaap. Ze staan in de regen voor een deur die dichtblijft, en even later boort een slotenmaker de cilinder eruit.Bilan houdt de zaal draaiende en vraagt hem steeds minder. Ze tekent papieren die hij niet te zien krijgt, en onder in zijn beeld verschijnt een regel in kleine letters: alleen meekijken.Dit boek is door AI gegenereerd.