Het is nog donker als Koedood de kapsalon binnenkomt, met natte laarzen op een krant en een schoolschrift in zijn binnenzak. Hij houdt zijn beker vast zonder eruit te drinken en zegt hoe dik het ijs bij de kade ligt. Wat hij bij de duiker heeft gemeten zegt hij zachter, en daarna vraagt hij Nicolette of ze het voor zich wil houden tot het bestuur bij elkaar is geweest.Morgen rijdt het dorp zijn tocht. De tent staat al op het weiland en de hekken staan in een rij langs de kreek. Vandaag schuift het halve dorp bij haar in de stoel, met natte mutsen en dezelfde vraag.Nicolette knipt en zegt niks. Achter haar staat haar leerling met een linnen zak tegen de plint, waar de punten van zijn noren het doek wit trekken.Dit boek is door AI gegenereerd.