Idalina Fortes huurt al negen jaar het knechtenhuis op het erf van melkveehouder Ruthsel Cicilia aan de Zuidwending bij Nieuwe Pekela. Ze rijdt thuiszorg in de Veenkoloniën en heeft een zoon van vijftien, Jurenco. Als Ruthsel zijn land voor vijfentwintig jaar verpacht aan een zonneparkontwikkelaar, staat haar huis op de kaart als een gearceerd vierkantje met drie woorden in kleine letters: te amoveren, inkoopstation. Ze huurt, dus er is een verhuiskostenvergoeding en verder niets.Omgevingsmanager Adilson Barros biedt haar twintig uur per week als omgevingscoördinator: langs de deuren met de formulieren van het gebiedsfonds, haar gezicht in het participatieverslag. Ze neemt het aan. Vanaf dat moment wil iedereen aan de weg iets van haar. Buurman Roinel Statia een gesloten front, Ruthsels vrouw Chaira een handtekening, hun zoon Djaily de grond onder de panelen. Zij is de enige die niets bezit om mee te onderhandelen.