Sanne heeft het asiel al jaren zonder er ooit eigenaar van te zijn – tot Willemien, de vrouw die het veertig jaar draaiende hield, dood wordt gevonden met een hond aan haar voeten. Er is geen testament dat iets regelt, geen contract dat het terrein beschermt, alleen een dochter die schulden heeft en een ontwikkelaar die wacht. En er is Koos, de papegaai die al twintig jaar in het kantoor hangt en die, tussen het gebabbel van de radio en de deurbel door, zinnen laat vallen die hij ooit ergens heeft opgevangen. Niet aan Roos. Hij betaalt. Niet verkopen, dat heb ik beloofd. Sanne schrijft ze op, één voor één, in een schoolschrift, zonder te weten of ze een geheim aan het ontrafelen is of zichzelf iets aanpraat. Ondertussen lopen de rekeningen op, klopt de boekhouding niet meer, en staat er op het erf een taxateur met een meetwiel. Wat heeft Willemien beloofd, aan wie, en hoeveel is een vogel te geloven?Dit boek is door AI gegenereerd.