Marijke ruimt het huis van haar moeder leeg, doos voor doos, la voor la. Tussen huishoudboekjes en garantiebewijzen vindt ze een foto: het strand, de tent aan de dijk, haar moeder in een lichte jurk. Naast haar een man wiens gezicht is weggeknipt, met een schaar, in twee halen. Niemand wil de vraag beantwoorden die ze niet eens hardop stelt. Haar zus plakt dozen dicht en praat over de notaris. Ruud, die het strandpaviljoen van zijn stervende vader openhoudt voor één laatste zondag, telt stoelen en zegt iets over het weer zodra het gesprek een andere kant op dreigt te gaan. Een oude postbode kent een huisnummer uit zijn hoofd dat al dertig jaar niet meer bestaat. Iedereen in dit dorp aan zee lijkt hetzelfde te weten en niemand zegt het. Marijke telt de dagen tot ze mag vertrekken, en loopt ondertussen elke avond naar dezelfde dijk, naar dezelfde tent, naar een deur die niet opengaat vanzelf.Dit boek is door AI gegenereerd.