Op het station van Domburg staat Marijke met een koffer die ze steeds een stukje verzet, alsof beweging haar gelijk geeft. Ze heeft haar sleutels ingeleverd, haar dienstpas nog in haar zak, en een enkele reis naar haar zus in Portugal. Drieëntwintig jaar heeft ze deuren geopend voor mensen die niemand anders kende bij de voornaam. Nu wacht ze op een trein die niet komt, in een dorp waar iedereen elkaar kent en niemand elkaar iets vertelt. In het café aan de overkant, waar de eigenaar zijn laatste weken uittelt, schuiven de mensen aan wie ze die ochtend nog dacht te ontsnappen een voor een naast haar: haar dochter, die iets weet wat ze niet had mogen weten; een zoon die vraagt of zijn vader alleen is gestorven; een collega met een geheim dat op het hare lijkt. Iedereen wil van haar een antwoord dat in geen enkel formulier past. Terwijl de regen aanhoudt en de bussen uitblijven, wordt duidelijk dat er die avond in september iets is gebeurd wat Marijke in geen rapport heeft gezet.Dit boek is door AI gegenereerd.