In Dinxperlo loopt de grens dwars door de Heelweg: de ene stoeprand is Nederland, de andere Duitsland. Herman Doornink houdt er auto's aan en woont met Truus en hun kinderen Marijke en Bennie in de dienstwoning achter het douanekantoor. Op een ochtend in maart 1985 staat buurman Gerd Terhorst met een doos eieren aan de achterdeur, en het is Truus die het bedrag noemt. Van dat geld komt de serre waarin het gezin de veertig jaar daarna aan tafel zit.De fabriek waar Truus werkt gaat dicht, de slagboom wordt weggehaald, de laatste guldens blijven in een jampot op de vensterbank staan. Aan de Duitse kant van de straat bewaart Anneliese Terhorst de aantekeningen van haar vader. Marijke wil één rechte zin over 1985, Bennie wil horen dat hij degene is die is gebleven.In 2025 is er nog een handtekening nodig en zit iedereen in dezelfde kamer.