Vier dagen lang moet er gebeuren wat altijd moet gebeuren: de haring aan land, het mes erin, het zout erover, de ton dicht. Neel snijdt sneller dan wie ook aan de banken en houdt de ploeg bijeen met haar stem en haar tel. Trijn, die het pekelhuis draaiende houdt, weet precies hoeveel er ligt en hoeveel ervan door de keur komt — en dat die twee getallen niet hetzelfde zijn. Dan meert de keurmeester aan, met zijn ijzer in een verzegelde kist, en telt na wat Trijn liever niet geteld ziet. Terwijl het tij afloopt en de klok van de gildetoren de kwartieren afmeet, wordt er geschoven met zout, met manden, met woorden — en met een hand die het mes niet meer vast mag houden, maar het toch doet. Wat er die vrijdag om kwart over drie op de kade staat, bepaalt wie er na deze week nog een huis heeft om in te werken.Dit boek is door AI gegenereerd.