Machteld Doncker meet in ellen en telt in gietersvol water: veertig stukken linnen moeten wit worden op de meers bij de Leie, en wit betekent hier iets heel precies — zo precies dat een streep, een geur of een half lood het verschil maakt tussen een altaardoek en een lap. Wanneer een monnik uit Ter Wilgen komt kijken hoe ver haar bleek gevorderd is, blijkt er iets in het doek te zitten dat niet klopt: een vlek die niet van water komt, een garen dat naar iets anders ruikt dan zeep en zon. Machteld weet meer dan ze zegt, en de knecht die dag en nacht aan haar ketel staat weet misschien nog meer. Terwijl de zon en de klok tegen haar werken, moet ze beslissen wat ze verzwijgt, wat ze afsnijdt en wat ze durft te merken met haar naam. Op het spel staat niet alleen het linnen, maar het merk dat haar man haar naliet — en de vraag hoever wit nog wit mag heten.Dit boek is door AI gegenereerd.