Al veertig jaar staat Ineke om vijf uur op om te roeien op het diep, en al acht jaar vecht ze voor een handtekening die zegt dat de scheuren in haar huis niet vanzelf zijn ontstaan. Haar clubgenoten worden ouder, de loods staat op instorten, en de aannemers hebben de datum al geprikt: negenentwintig augustus is alles hier weg. Bram, die het clubhuis kent als zijn eigen lichaam, vergeet steeds vaker een naam, een jaartal, waar hij is. Marjan draagt een geheim dat ze Ineke nooit heeft durven vertellen. En haar dochter Fenna komt met een boodschap die ze telkens weer wist voordat ze op verzenden drukt.Terwijl om hen heen alles verdwijnt – het water, het gebouw, het geheugen – moet Ineke een knoop doorhakken die niemand voor haar kan doorhakken. Wat doe je met een plek die je hele leven heeft gedragen, als die plek zelf begint te zinken?Wie blijft er over als het diep alles heeft opgeslokt wat je dacht dat blijvend was?Dit boek is door AI gegenereerd.