Al maanden komt Thomas met zijn tas op tafel bij de familie Wolters koffiedrinken. Hij komt voor het werk – hij moet Geert een handtekening ontfutselen onder een regeling die het bedrijf aan de grens moet opkopen – maar hij blijft langer dan nodig, praat over vroeger, over vaders, over een weg die er al honderd jaar ligt. Geert wil zijn koeien houden en zijn vader met rust laten; zijn vader Herman zwijgt liever dan dat hij vertelt wat er die ene zomer bij de slagboom is gebeurd. Marieke telt in stilte de kilometers naar een ander huis.Onder de koffie en de gesprekken over het weer schuift iets naar boven dat dertig jaar begraven lag: een vrachtwagen die is doorgelaten, een envelop die niemand heeft gezien, een schuld die niemand ooit heeft opgeschreven maar die toch in de fundering van de stal zit. Thomas weet meer dan hij zegt. Geert vermoedt meer dan hij vraagt.Hoe lang kun je aan dezelfde tafel zitten voordat iemand zegt wat er werkelijk ligt te wachten?Dit boek is door AI gegenereerd.