Sanne Dekker staat tussen de ingepakte dozen in de flat waar haar moeder net is overleden, wanneer ze midden in de nacht wakker schrikt van een stem uit de hoek van de kamer. Het is haar moeders stem, met precies dat vermoeide randje – maar haar moeder ligt in een koelcel, en in de kooi bij het raam zit alleen Kees, een grijze papegaai van tweeëndertig die zinnen napraat die dertig jaar geleden aan deze tafel zijn gevallen.Haar broer Ronald wil de flat het liefst morgen al verkocht hebben, artikel elf lid drie van het reglement staat een pratende vogel niet toe van de norse buurman op de galerij, en dan meldt zich een vrouw met een reismand die zegt dat ze voor Kees komt. Ze heet Ada, en ze kende hun moeder beter dan wie dan ook – al stond ze in geen enkel fotoalbum.Terwijl de dozen zich opstapelen, blijft de vogel zeggen wat er nooit hardop gezegd is. Wie luistert er nog, als het te laat is om te antwoorden?Dit boek is door AI gegenereerd.