Feike heeft zijn hele werkplaats zien verdwijnen onder de hamer van de veilingman, machine na machine, klant na klant, tot het erf leeg lag als een geruimd graf. Wat blijft is een schuur, een ijsclub die van winters houdt die steeds korter worden, en een zoon die hij zo lang heeft zien wegdrijven dat hij vergeten is waarom. In Amsterdam maakt Sander schaatsen van hout dat hij niet zomaar te pakken kreeg, en zwijgt over wie zijn vader is. Rond het meer, in het hokje bij de baan, meet Marijke elke ochtend de dikte van het ijs alsof daarvan iets afhangt dat groter is dan schaatsen. Tussen kavelnummers, geslepen beitels en een offerte die verkeerd gelezen wordt, komt langzaam boven wat er in 1986 werkelijk is gebeurd — en wie er destijds voor wie iets heeft weggegeven. Het meer bevriest traag, als vergeving die niet op commando komt. Houdt het dit jaar, en houden zij het nog vol tot het zover is?Dit boek is door AI gegenereerd.