Elke woensdag komt Nel bij Kees aan boord van de Bruinvis, met een fles koffie en een tas vol namen die niet meer op iemand wachten. Hij vaart de familie naar buiten, zij schenkt in, en samen kijken ze toe hoe as en bloemen wegdrijven op het water bij de Nolleplaat. Dat is het werk, al vijfentwintig jaar: geen woorden, alleen de juiste plek en de juiste stilte.Maar er komt iemand met een rolmaat en een klikker die alles anders wil noemen. Vrijwilligers worden 'inzet', koffiekamers 'ontmoetingsruimtes', en de boot die geen certificaat heeft, mag straks niet meer varen. Terwijl om Kees en Nel heen alles wordt omgedoopt, afgeschaft of vervangen door iets met een knopje, blijft er één ochtend die zij nooit hardop hebben besproken: een ochtend met mist, springtij, en een urn die eigenlijk verder had moeten komen dan de rand van de haven.Wat je verzwijgt om iemand te sparen, kun je heel lang bij je houden. Maar hoe lang kun je blijven doen alsof het water overal hetzelfde is?Dit boek is door AI gegenereerd.