Lucas was haar soulbrother, de man die haar opving toen ze nergens heen kon. Maar hij was ook de man die haar geestelijk uitholde, geregeerd door de demonen van zijn verslavingen. In dit autobiografische in memoriam ontwart Esmee de verstikkende knoop van hun destructieve liefde. Ze schrijft pijnlijk eerlijk over de paranoia en mishandeling, maar weigert de nuchtere man die hij ook was te vergeten. Na zijn tragische dood blijft ze achter met een storm aan emoties: diep verdriet, woede én een bevrijdende opluchting. Een hartverscheurende pageturner voor iedereen die wil begrijpen waarom loslaten soms het moeilijkste is wat er bestaat.