Er hangt een zegel op de kastdeur van de meubelmakerij van de familie Ummels, geschreven met blauwe pen door een curator die niets aanneemt zonder het te hebben gezien. Annelie Boesten telt machines, stempelkaarten en beitels, en op elke lijst die ze maakt blijkt iets te ontbreken: een vlakbank die niemand heeft weggehaald, kisten gereedschap die er niet meer liggen, een schrift met jaartallen die elkaar tegenspreken. Wiel Ummels wil zijn vaders gereedschap terug. De carnavalsvereniging wil haar geleende machines houden. Iedereen heeft een verhaal over wat er ooit is afgesproken, en niemand heeft daar een papier van.Ondertussen wordt er, achter een groene stalen deur waar het kouder is dan overal elders in de hal, aan een praalwagen gebouwd van elf meter lang, met plaksel en piepschuim en een deadline die niets te maken heeft met faillissementsrecht.Terwijl de boedel wordt afgewikkeld tot op de laatste schroef, blijft er één vraag liggen die geen enkele lijst kan beantwoorden: wie heeft die bank weggehaald, en waarom wist iedereen daarna precies waar hij niet moest kijken?Dit boek is door AI gegenereerd.