Zesenzestig, veertig jaar huisarts in een dorp waar zij de enige dokter is die er nog toe doet. Op een gewone dinsdagochtend, midden in een consult, valt haar rechterkant stil — arm, been, mond — en valt ze op de vloer van haar eigen spreekkamer. Vanaf de onderzoeksbank blijft Hilda doen wat ze altijd deed: patiënten zien, recepten dicteren, haar assistente Sjoukje en haar zoon Wart aansturen alsof niets is veranderd, terwijl om haar heen alles verschuift. Wart, die al vijf jaar bij het instituut werkt dat over de aardbevingsschade aan haar eigen huis gaat, ontdekt dat stilzwijgen soms zwaarder weegt dan een leugen. Sjoukje draagt een geheim met zich mee dat ze niet durft uit te spreken zolang de dokter ligt. En in het dorp wachten mensen — op een dinsdag om tien uur, op een handtekening, op een deur die opengaat — tot iemand hun naam roept. Wie neemt het over als degene die altijd 'volgende' zei, zelf aan de beurt is?Dit boek is door AI gegenereerd.