Guus rijdt al vijfentwintig jaar taxi in Baarle, het dorp waar de Nederlands-Belgische grens dwars door woonkamers en tuinen loopt. Hij weet alles en vertelt niets — dat is zijn vak. Tot de avond dat Toon Coumans voorin stapt met een dichtgeknoopte plastic zak op schoot, vraagt of Guus hem niet naar huis maar naar het Merkske wil brengen, en zegt dat zijn vrouw dit niet mag weten. De volgende ochtend ligt Toon in het water, en het dorp heeft binnen een uur zijn verhaal klaar: te veel gedronken, de weg kwijt, een ongeluk. Guus zegt tegen de politie dat hij Toon voor de deur heeft afgezet. Dat is niet waar, en hij blijft het volhouden — tegen de agent, tegen Toons weduwe Marleen, tegen hun dochter Nicole, die begint te graven in oude brieven en een kwitantie die nooit is afgetekend. Alleen de papegaai in de keuken, die alles napraat wat hij ooit gehoord heeft, blijft zinnen herhalen die niemand had willen horen. Hoelang kan een man zwijgen over iets dat hijzelf heeft laten gebeuren?Dit boek is door AI gegenereerd.