Elf jaar lang houdt Ria bij wie er slaapt in het pand aan de Harstenhoekweg. Een schrift per jaar, een naam per bed, een vinkje voor wie ze zelf heeft gezien. Achtendertig arbeidsmigranten wonen er, in kamers voor vier, met een busje dat om vijf over vijf vertrekt en een gemeente die pas komt kijken als het al bijna te laat is. Als het pand wordt verkocht en verbouwd, blijkt dat er straks plek is voor een fractie van de huidige bewoners — wie kan aantonen dat hij er in het voorjaar van 2020 al lag, mag terugkomen. De rest zoekt het zelf maar uit. Ria's schriften zijn het enige bewijs dat er is. Maar niet iedereen staat erin zoals hij zou moeten staan, en niet alles wat er ooit in stond, staat er nog. Wiesiek vertaalt, rekent, regelt, en droomt van een stal vol kippen in Polen. Danny, die na jaren zwerven voor het eerst weer voor de deur staat, wil naar binnen.Dit boek is door AI gegenereerd.