Wessel houdt de kringloopwinkel draaiende zoals zijn ijsclub hem draaiende houdt: door precies te weten wat iets waard is en wat niet. Twee euro vijftig voor een jas, drie voor konijn, en elke winter een schrift waarin staat hoe dik het ijs was en of de baan open mocht. Zijn dochter Jorien werkt nachten in het ziekenhuis en komt vier keer per jaar taart brengen, met een vraag die ze nooit stelt. Marta rijdt de bus, telt het geld, en zwijgt over het huis dat al gekocht is aan de andere kant van Europa. Melanie verkoopt wat niemand ziet aan mensen die er nooit komen. Om hen heen wordt de baan gemeten, de winkel gewogen, de club overgenomen door een grotere buurman met een pomp. Alles wat hier gebeurt, gebeurt in centimeters en centen — tot het moment dat iemand moet opschrijven wat er niet meer is. Wie neemt de pen over als de oude ijsmeester zijn hand niet meer optilt, en wat blijft er van een club, een winkel, een gezin, als niemand het hardop benoemt?Dit boek is door AI gegenereerd.