Marjan werkt al jaren in de tearoom van een tuincentrum, zet suikerpotten recht, snijdt tompouces in precies gelijke kwarten en weet welke klant welke stoel wil. Om kwart voor tien komt Dijkema binnen, gaat aan hetzelfde tafeltje zitten, drinkt zijn koffie en zegt nooit iets. Zij praat tegen hem alsof hij een jas is die toevallig op een stoel hangt — over collega's, over een ex, over een tuincentrum dat misschien verkocht wordt aan wie land nodig heeft. Ze denkt dat hij niet luistert. Dan blijkt dat iemand precies heeft opgeschreven wat zij al die tijd gezegd heeft, in een schrift met een slappe kaft, woord voor woord. Terwijl om haar heen tafels worden afgevoerd, collega's vertrekken en zelfs het gebouw niet meer op zijn plek blijft staan, moet Marjan iets uitzoeken dat veel dichterbij komt: wat betekent het dat iemand je al die tijd gehoord heeft zonder iets te laten merken?Dit boek is door AI gegenereerd.