Auguste Viktoria, de vrouw van de Duitse keizer Wilhelm II, overleed in april 1921 in Doorn en werd onder grote belangstelling in Potsdam begraven. Haar overlijden betekende het definitieve einde van de monarchie in Duitsland. Keizerin Auguste Viktoria (1858-1921) genoot grote populariteit onder de bevolking. Als moeder van zeven kinderen was zij de ‘Landesmutter’ bij uitstek. Ze stichtte veel sociale instellingen, waarvan sommige nog steeds bestaan. Ze zette zich speciaal in voor onderwijs voor meisjes en vrouwen en voor de bouw van kerken, waaromheen zorgcentra ontstonden met kinderdagverblijven en consultatiebureaus. In deze boeiende biografie komt ook een minder bekende kant van Auguste Viktoria naar voren: de invloed die zij had op politieke kwesties en intriges waarin haar echtgenoot verstrikt raakte. Via het vrouwelijke perspectief krijgen we een goed beeld van de laatste periode van het ‘ondergaande rijk’ met zijn politieke en sociale veranderingen. Haar laatste jaren bracht Auguste Viktoria in ballingschap door, allereerst op Kasteel Amerongen en later in Huis Doorn.