Adrienne is vier jaar oud en groeit samen met haar zus op in Brussel. Maar in de zomer van 1942 wordt ze voor een paar maanden helemaal alleen naar haar grootmoeder van grootmoederskant gestuurd. Naar Gent. Een liefhebbende grootmoeder blijkt het niet te zijn. Wel integendeel. Adrienne moet de hele zomer zien te overleven terwijl haar autoritaire grootmoeder haar het leven zuur maakt. 'Het is wat het is', zegt Adrienne, en ze probeert er het beste van te maken. Des te beter is een ode aan de veerkracht van een opgroeiend meisje en het portret van een onwankelbare, krachtige vrouw. Een ode van een dochter aan haar overleden moeder.