Waarom kennen we de namen van ‘grote mannen’, maar blijven de verhalen van even grote vrouwen vaak in de schaduw? Dit boek duikt in de wereld van vergeten talenten, misogyne uitspraken en maatschappelijke vooroordelen die vrouwen eeuwenlang klein hielden. Het zogenaamde ‘zwakke geslacht’ en de geschiedschrijving lijken elkaar moeilijk te vinden. Heldinnen uit de kunst, politiek, literatuur, mode, religie, wetenschap, sport en industrie blijven vaak in de marge van de grote mannengeschiedenis of worden volledig genegeerd. Het debat over vrouwen ging zelden over hun werk of ideeën, maar eerder over hoe ze eruitzagen. Tot in een recent verleden werden vrouwen structureel uitgesloten van onderwijs, werk en politieke rechten. Hun rol werd teruggedrongen tot het domein van de haard, met een beperkte maatschappelijke ruimte en weinig erkenning voor hun capaciteiten. Door de eeuwen heen hebben mannen een stortvloed aan misogyne uitspraken, clichés en vooroordelen over vrouwen geuit. Soms zijn die ironisch bedoeld, vaak kwetsend of vernederend, zoals bij de vrouwengek-vrouwenhater Pablo Picasso: ‘Er zijn twee soorten vrouwen: godinnen en voetvegen.’ In Godinnen en voetvegen trekt Jan van den Berghe de sluier weg over dertig eeuwen vrouwenhaat, seksisme en misplaatste superioriteit. Hij bundelt citaten, verhalen en historische anekdotes die tonen hoe hardnekkig dit denken is geweest, en hoe herkenbaar het vandaag nog steeds klinkt.