In dit indringende boek bundelt hij eenendertig korte verhalen over patiënten die hij als huisarts heeft ontmoet. Niet alleen de ziekte staat centraal, maar vooral de mens erachter. Met een warme en empathische blik beschrijft hij het lijden, de hoop en de kwetsbaarheid van mensen die met ziekte worden geconfronteerd. Als arts kijkt hij verder dan de medische diagnose en besteedt hij aandacht aan de sociale en persoonlijke context van zijn patiënten. Voor hem is geneeskunde meer dan behandelen alleen: het is ook nabij zijn, luisteren en het lijden delen. Zonder de professionele grenzen uit het oog te verliezen, laat hij zien hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor empathie, nabijheid en menselijke warmte. Dit boek is een eerlijke en ontroerende getuigenis van compassie, betrokkenheid en de kwetsbare balans tussen leven en dood.