In de Ebro-delta is ‘leven op de rand’ méér dan een cliché. Door klimaatverandering heeft het land steeds sneller terrein verloren aan de zee, en onder dit snel veranderende landschap sluimeren de spanningen die al jaren bestaan tussen overheden, bewoners, toeristen, milieuactivisten, jagers en vissers. In dat wankele evenwicht tussen de verschillende partijen wordt de tijd een vijand. In Het laatste huis voor de zee vestigt Gabi Martínez zich daar voor een jaar in de Ebro-delta, met als doel getuigenis af te leggen van een levendige en spectaculaire biodiversiteit, maar ook van de inspanningen van mens en natuur om gemeenschappelijkheid te herwinnen in het zicht van een steeds onzekerder wordende toekomst. Dit meeslepende boek, dat staat in de traditie van het Angelsaksische nature writing , waarschuwt ons voor de sociale en ecologische uitdagingen waarmee een met ondergang bedreigd ecosysteem wordt geconfronteerd. Het gaat over een unieke plek waar veel van de uitdagingen waarmee de planeet wordt geconfronteerd samenkomen, zoals de klimaatcrisis, immigratie en de spanning tussen culturele tradities en globalisering.