Al sinds de mens de aarde bevolkt, heeft hij de vurige wens om te weten wat hem te wachten staat. In vroeger tijden waren het hogepriesters, waarzeggers, zieners en profeten die ‘kennis’ vergaarden over de toekomst. Tegenwoordig zijn er professionele organisaties die zich hierin specialiseren: inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Aan het geheime karakter van hun werk wordt al decennia ruim aandacht besteed, maar het voorspellende vermogen van die diensten wordt niet vaak onder de loep genomen. En dat terwijl juist dat voorspellende vermogen interessant is: er worden bedreigingen in kaart gebracht die in de toekomst schadelijk kunnen zijn voor de staat en onze democratie. Ook al hebben de diensten geen glazen bol, ze menen toch manieren te hebben gevonden om zich een voorstelling te kunnen maken van uiteenlopende toekomstscenario’s. Hoe ze dat doen, staat in Voorspellende gaven centraal. Wat stellen de diensten zich voor van een revolutie, een communistische toekomst of een samenleving die wordt geconfronteerd met ongebreideld terrorisme? Wanneer vrezen ze dat die toekomst nabij is? Welke toekomstsporen vinden ze in het heden? Aan de hand van voorbeelden uit de Nederlandse inlichtingengeschiedenis verkent Constant Hijzen op welke manier de diensten onze toekomst verbeelden.