Wesley Schokker werd jarenlang gepest. Zijn verhaal werd meer dan 200.000 keer gelezen. En al die tijd hield hij iets achter. Want terwijl hij werd buitengesloten en mishandeld, hing Wesley ook met een groep jongens die hem niet wegstuurden. Ze rookten wiet. En Wesley deed mee. Niet omdat hij het wilde, zijn autisme maakte zijn hoofd er alleen maar drukker en angstiger van. Maar hij deed het toch. Puur omdat hij bang was die plek te verliezen. In dit dagboek schrijft Wesley over hoe je tegelijk slachtoffer kunt zijn én fouten kunt maken. Over groepsdruk zonder dreigingen — alleen een blik, een stilte. Over spijt die je draagt zonder dat hij je verplettert. Wesley is geen heilige. Dit boek bewijst dat. En juist daarom is het zijn krachtigste boek tot nu toe.