Naar welke Martin Chuzzlewit dit boek eigenlijk genoemd is, kan onduidelijk zijn, want er zijn er twee. Een mensen-hatende, verkrampte oude man met veel geld, verzorgd door de lieve Mary Graham; en de jonge zelfverzekerde knaap, vol van zichzelf, een beetje te vol, en verliefd op diezelfde Mary. Een familielid van hen is Pecksniff, een monument van huichelarij, die een architectenschool drijft, waar niemand iets leert en alle goede ontwerpen van de leerlingen dienen tot meerdere eer en glorie van de heer Pecksniff. Op deze school komt de jonge Martin, maar op aandrang van de oude Martin wordt hij weggejaagd. In Engeland ziet hij geen kans om fortuin te maken, hij trekt derhalve naar Amerika vergezeld van Mark Tapley. In Amerika maakt hij kennis met de vruchten der vrijheid: een leugenachtige pers, onnoemelijke opschepperij en een verpletterende onwetendheid. Hij gaat naar het Mid-Westen om er zijn fortuin te maken. Intussen broeien in het oude Engeland complotten en samenzweringen. De dochters van Pecksniff huwen – tot hun verdriet; de oude Martin Chuzzlewit raakt onder de invloed van Pecksniff; Jonas Chuzzlewit, spruit van een veelbelovende zijtak van het geslacht, ontwikkelt met succes een aangeboren neiging tot virtuoze misdadigheid.