Op de begraafplaats van het Kempense dorp Wiekevorst blijkt ‘eeuwige rust’ een hol begrip te zijn. Lang geleden waren Flor en Ireen Van Donink – broer en zus – verliefd op dezelfde vrouw, Francine. Flor dwong zijn zus tot een huwelijk met een man. Uit wraak richtte zij zijn veevoederbedrijf te gronde, en zo ook zijn kansen op een huwelijk met Francine. Vijfig jaar later is de haat tussen Flor en Ireen nog steeds zichtbaar op hun grafstenen. Maar er is nog meer aan de hand. Het dorp komt in opstand wanneer meer dan vierhonderd graven moeten worden geruimd. Er wordt geprotesteerd op het kerkhof tegen de kille aanpak van de gemeentelijke bureaucratie. Maar uiteindelijk gaan de betogers tegen de middag naar huis, want er moet warm eten zijn. Uiteraard gaat De zerk ook over leven, sterven en begraven worden, en alles wat daarbij komt kijken.