Matthias Deichmann, naam gegeven door zijn adoptieouders, is een kind van de Tweede Wereldoorlog, en een kind van de ziekte en het einde. Zijn leven is verwarrend, met genoeg trauma om twee levens mee te vullen, waardoor hij uiteindelijk zijn geestelijke welzijn aan ziekte verliest. Aan de andere kant van de kloof staat alle liefde, alle zorg en al het geluk dat hij naar zijn mening mocht meemaken. In het avondrood van het begin en van het einde doet zich de vraag voor: hoe absoluut zijn relatieve begrippen? Hoe wordt Matthias’ historisch-fictionele verhaal verteld?