De kleurrijke personages in het oeuvre van Jan Siebelink hebben vaak hun oorsprong in de werkelijkheid. Een nachtelijk diep besef van het einde van zijn leven gaf zijn pen een nieuwe impuls. Het bracht hem weer naar zijn jeugd, naar zijn tijd als docent, naar zijn leven als schrijver, maar hij beschouwt ook het fenomeen tijd. ‘De stroming in de Atlantische Oceaan verandert onder invloed van het smeltende ijs van de Noordpool, er zal een nieuwe ijstijd aanbreken.’ Het zijn herinneringen en gewaarwordingen van die nacht, nu zonder de bescherming van de verbeelding.