Wat gebeurt er wanneer je de dood niet langer als vijand ziet, maar als onderdeel van het leven? In Mijn Levenstuin beschrijft Cora hoe haar leven stap voor stap verandert wanneer ze ophoudt zich te verzetten tegen wat onvermijdelijk is. Scheiding, verlies, werk, liefde en ziekte brengen haar steeds dichter bij een eenvoudig inzicht: vrijheid ontstaat wanneer je het leven neemt zoals het komt. Samen met haar partner Wim leert ze, nadat hij een hersenstaminfarct heeft gehad, leven met wat er wél mogelijk is. Hun jaren samen worden onverwacht liefdevol, rijk en intens. Wanneer Wim onverwacht overlijdt, blijkt zijn dood geen breuk, maar een bevestiging van wat zij al langer wist: wie de eindigheid van het leven kan accepteren, ervaart een diepere vorm van vrijheid. Met haar levensverhaal wil ze een bijdrage leveren aan het gesprek over kwaliteit van leven in relatie tot de dood. Van de slaapkamer tot het politieke debat. Mijn Levenstuin is een persoonlijk en ontroerend verhaal over loslaten, liefde en de bevrijding die kan ontstaan wanneer we het leven niet langer proberen vast te houden. Wim zei: “Als ik je vasthoud, ben ik je kwijt.” Dit is misschien wel de kern van het boek.