Hij heeft geen onmiskenbaar talent, geen fascinerende hobby, laat nauwelijks zijn stem klinken. Maar voor Veere wordt Johan een ankerpunt als ze in een psychische schemertoestand belandt. In Johans ogenschijnlijke leegte vindt ze een mysterie, in zijn zwijgen een ongenaakbaarheid. Nauwlettend volgt ze alles wat hij doet. Ze is ervan overtuigd dat hij een geheim bij zich draagt dat slechts voor haar is bestemd. Op school probeert ze hem te naderen, maar ze weet geen indruk te maken. Ondanks al Veeres pogingen blijft Johan onbewogen. Andere jongens en mannen vinden haar wél interessant, onder wie haar leraar Frans. Maar Veere verlangt naar Johan, haar fantasieën over hem nemen steeds groteskere vormen aan, zodat de grens tussen gedachte en werkelijkheid uit beeld raakt. Waar begint het magisch denken, of wanneer wordt de fantasie juist iemands realiteit? Johan is, behalve het verhaal van een in zijn nonchalance fascinerende jongen, vooral ook een huiveringwekkend portret van een vrouw die verstrikt raakt in een web van medicijnen, bijwerkingen, isolatie en waanbeelden.