In 'De pure mens' richt Gregg Braden zich op een vraag die urgenter is dan ooit: wat betekent het om mens te zijn in een tijd waarin technologie steeds dieper ingrijpt in ons leven? Hij onderzoekt de snelle ontwikkelingen rond onder andere kunstmatige intelligentie (AI) en plaatst daar een hoopgevend perspectief tegenover: de intrinsieke intelligentie en veerkracht van de mens zelf. Wetenschappers, ingenieurs en filosofen waarschuwen ons dat we, zonder een radicale verandering in ons denken, op weg zijn om de laatste generatie pure mensen te worden. Binnen één generatie zullen we veranderen in een hybride soort van synthetische lichamen, kunstmatige intelligentie en computerchips die ons vermogen om te denken, lief te hebben en ons op een gezonde manier aan te passen aan de omstandigheden van de opkomende wereld beperken. Daardoor zullen we ook ons mens-zijn verliezen: ons vermogen tot emotie, empathie, intimiteit en vergeving. De vraag waar we voor staan is simpel: houden we genoeg van onszelf om de gave van ons mens-zijn te behouden? Het antwoord is gebaseerd op de manier waarop we hebben geleerd over onszelf te denken. Volgens Gregg Braden heeft de menselijke natuur geen tekort dat moet worden geüpgraded of aangevuld, maar is het een zelfregulerend systeem waarin lichaam, geest en bewustzijn onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dit boek zet je op een radicaal ander pad. Het is een ontdekkingsreis naar je oorsprong, grenzen, de vermogens die eeuwenlang voor je verborgen zijn gebleven en het buitengewone potentieel dat op je wacht als je ze omarmt. Om tot antwoorden te komen verbindt hij wetenschappelijke inzichten uit de epigenetica en neurowetenschap met spirituele tradities die de mens zien als een scheppend en bewust wezen. Daarmee stelt hij de vraag waar de grens ligt tussen ondersteunen en vervangen, tussen versterken en vervreemden.Hiermee biedt Braden een kader voor wie niet alleen wil meepraten over de toekomst van de mens, maar daar ook vanuit innerlijke helderheid positie in wil innemen.