De Codex Eyckensis is een samengesteld evangeliarium uit de 8e eeuw op basis van twee handschriften die vermoedelijk vanaf de 12e eeuw tot 1988 een convoluut vormden. De Codex Eyckensis is het oudste boek dat in België bewaard wordt. Het bevindt zich al sinds de 8e eeuw op het grondgebied van de huidige gemeente Maaseik. Het boek is waarschijnlijk vervaardigd in de abdij van Echternach. De codex stamt uit de 8e eeuw en komt uit de voormalige Benedictijnerabdij van Aldeneik, ingewijd in 728. De Merovingische (Pippiniden) edelen Adalhard, heer van Denain, en zijn vrouw Grinuara, stichtten deze abdij voor hun dochters Harlindis en Relindis in ‘een klein en nutteloos bos’ bij de Maas. Het klooster noemde men Eike, naar de bomen die er stonden. Later, door de groei van de naburige gemeente Nieuw-Eike (nu: Maaseik), kreeg deze plaats de naam Aldeneik. De H. Willibrordus wijdde Harlindis tot de eerste abdis van de religieuze gemeenschap, na haar dood wijdde de H. Bonifatius Relindis tot haar opvolgster. De Codex Eyckensis diende er om het woord van Christus te bestuderen en te verspreiden. Waarbij de mannelijke vorm laborator duidelijk maakt dat de schrijver een man was.