Een overheid moet haar beslissingen en regelgeving verantwoorden of motiveren. Een goede motivering draagt bij tot een verhoogde geloofwaardigheid, legitimiteit en draagvlak. Het hebben van bijzondere bevoegdheden, de specifieke doelgerichtheid van de overheid en het respect voor bepaalde fundamentele waarden van de democratische rechtsstaat zijn enkele van de redenen waarom dat zo hoort. De verplichting tot motiveren verschijnt in diverse vormen: als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, als een wettelijke verplichting, als een grondwettelijke verplichting en als een ombudsnorm. Niet enkel overheden zijn verplicht om hun beslissingen te motiveren, ook bepaalde privaatrechtelijke actoren zijn onderworpen aan de wet wanneer zij bepaalde kenmerken van het overheidsoptreden vertonen. Bijzondere aandacht gaat naar de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen. Een korte wet die op algemene wijze niet enkel verplicht om te motiveren, maar ook verplicht om dat te doen in het document waarin de beslissing is opgenomen. Tot slot maken we die motiveringsplicht meer concreet door ze toe te passen binnen de context van personeelsaangelegenheden bij de overheid. Voor deze nieuwe editie werd het deel over de motiveringsplicht als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur herwerkt op basis van recente literatuur en aangevuld met de meest actuele rechtspraak. Zo krijgt u een volledig en actueel overzicht.