In 1995 en 1999 is de auteur als aalmoezenier mee geweest naar Bosnië. De eerste keer bij het ondersteuningsbataljon voor Srebrenica en de winterbevoorrading van Sarajevo; de tweede keer op het internationaal hoofdkwartier van de NAVO in Sarajevo. Vele teksten uit dit boek zijn ontstaan voor de bezinningsbijeenkomsten in de weekenden waar de gebeurtenissen van die week een plek moesten krijgen om de taak voort te zetten. Veel contacten na die periode hebben geresulteerd in de teksten in dit boek, die laten nadenken over het leven van de (uitgezonden) militair.