Door de oude Grieken werd de oergodin Thalassa gezien als de personificatie van de Middellandse Zee. Tallozen zijn bezweken voor haar charmes. De liefde voor haar is een virus dat je nooit meer verlaat. Al meer dan zestig jaar bestudeert Fik Meijer in, op en langs de Middellandse Zee de geschiedenis van de Grieken en Romeinen. In Thalassa neemt hij de lezer mee op zijn afscheidsreis langs dertig lieux de mémoire, in overgrote meerderheid plaatsen die tot nu toe redelijk onbekend zijn, maar die gezamenlijk wel het bijzondere verhaal over de zee vertellen. Ze variëren van Romeinse wrakken op de zeebodem, die in zijn jeugdige jaren grote indruk op hem maakten, tot plaatsen waar de mechanismen van de oude economie of politiek een gezicht krijgen of oorlogsschepen iets van hun geheimen prijsgeven. Ook probeert Meijer erachter te komen welke rol de zee speelde in het dagelijks leven. Zo toont Thalassa zich in vele gedaanten. Fik Meijer (1942) is een van de bekendste classici/oudhistorici van Nederland, en de auteur van publiekslievelingen en bestsellers als Keizers sterven niet in bed, Gladiatoren, Jezus en de vijfde evangelist, De vele gezichten van Sicilië en Goede tijden, slechte tijden in de antieke wereld. Over De vele gezichten van Sicilië: ‘In een helder, actueel en veelzijdig boek schetst Fik Meijer de geschiedenis van dit grootste eiland in de Middellandse Zee. Zijn grote kennis van de oudheid drukt een stempel op dit boek.’ NRC ‘Wandel mee met de ideale docent Fik Meijer door de geschiedenis van het grootste eiland in de Middellandse Zee. (...) Meijer gaat een vleugje horror niet uit de weg.’ Nederlands Dagblad Over Goede tijden, slechte tijden in de antieke wereld: ‘Zijn ambitie is nog volledig intact: in 410 bladzijden beschrijft Meijer de zoektocht naar de beste staats- en regeringsvorm gedurende 1800 jaar.’ Historisch Nieuwsblad ‘Het wordt allemaal fijnzinnig neergeschreven, met humor en oog voor detail. De anekdote wordt niet geschuwd. Fik Meijer is ook in dit duizendjarig doolhof de geschiedenisleraar die je had willen hebben.’ Nederlands Dagblad