‘Wild rent ze heen en weer over het strand. Soms komen haar voetjes in het water terecht en schatert ze het uit van plezier. Het is een grappig gezicht.  Ze trippelt zo snel als ze kan met haar stevige beentjes en buigt haar romp en hoofdje ver naar voren. Ze struikelt hierdoor telkens bijna, maar elke keer lukt het haar op het laatste moment toch om in balans te blijven.                                                                                                                                         Vlak voor mij stopt ze en kijkt mij ondeugend aan van onder haar witblonde, gekrulde haren. De zon schijnt op haar gezicht en haar ogen stralen. Ik herken haar grote groene ogen, maar weet niet waarvan. Ze heeft een wijde open blik. Dan krijgen haar ogen een felle schittering. Kristalhelder licht komt naar mij toe en ik word er volledig mee omhuld. Van top tot teen…’ Met een ruk schrok ik wakker. Heel erg wakker. Ik ging rechtop zitten en keek snel op mijn iPhone naar de tijd. Het was drie uur in de nacht. Met mijn vingers wreef ik even in mijn ogen en nam vervolgens mijn omgeving goed in mij op. Mijn kamer zag er nog precies hetzelfde uit. Luxe, modern en steriel. Het was maar een droom. Ik was nog steeds in mijn hotelkamer in Caïro. Helemaal alleen in deze Egyptische miljoenenstad vol onrust, tegenstellingen en dynamiek.