Java 1916-1945. De inheemse Asmina is geboren met een misvorming aan haar gezicht. Als ze dertien jaar oud is, roept ze per ongeluk het onheil af over haar familie, waarna haar vader haar verkoopt aan een blanke man. Deze man dwingt haar het bed met hem te delen. In de jaren die volgen overwint ze haar afkeer en haar angsten, maar het gemis van haar familie – met name van haar jongste zusje – is altijd aanwezig. Ze krijgt drie kinderen en denkt dat ze haar leven op orde heeft. Marian Puijk (1957) schrijft hoofdzakelijk over Nederlands-Indië en het huidige Indonesië. Haar korte verhalen – onder andere ‘Finale in Blauw Organdie’, ‘Nazomerdans’, ‘Elpenbeen’, ‘Ava’s Overkant’ – zijn gepubliceerd in verhalenbundels, tijdschriften en kranten. Haar inspiratie haalt ze uit reizen, gesprekken met mensen en ontelbare boeken. ‘Rafelranden van een Kampong’ is haar debuutroman.