De hoogste dienst die de mens kan verlenen aan de evoluerende mensheid is het dynamisch beantwoorden van de grote, tot nu toe onbeantwoorde vraag over de ene universele kracht die de mens God, of de Geest, of andere namen noemt. Eeuwenlang heeft de mens ongeduldig gewacht op kennis die de sluier zou oplichten van het onzichtbare universum dat zich buiten zijn waarneming bevindt en het binnen het bereik van zowel zijn waarneming als zijn exacte begrip zou brengen. Wiskundig en meetbaar bewijs van het bestaan van slechts één Geest, één kracht en één substantie zou de mens absolute controle over materie geven, de macht om te creëren, net zoals God dat doet, en binnen dezelfde beperkingen. De mens is alomtegenwoordig wanneer hij zijn alomtegenwoordigheid kent. Tot die dag is hij slechts mens. Voltaire zei dat de mens God nooit kan begrijpen, omdat de mens God moet zijn om Hem te begrijpen. De mens is God en daarom is God binnen het begrip van de mens. De mens is Geest, is Bewustzijn. De mens is materie. Geest, Bewustzijn en materie zijn één. God is Geest is Bewustzijn. Dit is een universum van Geest, Bewustzijn, een eindig universum, beperkt in oorzaak en effect. Een universum van beperkingen kan niet oneindig zijn. Een eindig universum, waarin de effecten van de oorzaak beperkt zijn, moet ook beperkt zijn in oorzaak; wanneer die meetbare oorzaak bekend is, kan de mens alle effecten begrijpen en meten. De effecten van de oorzaak zijn complex en mystificeren de mens, maar de oorzaak zelf is eenvoudig. Het universum is een multipliciteit van veranderlijke effecten van slechts één onveranderlijke oorzaak. Alle dingen zijn universeel. Niets is dat niet universeel is. Niets bestaat op zichzelf. De mens, de Geest, Bewustzijn, en alle scheppende dingen zijn universeel. Geen mens kan zeggen: ‘Ik ben alleen ik.’ Er is maar één universum, één Geest, één kracht, één substantie. Wanneer de mens dit in meetbare precisie kent, zal hij geen beperkingen meer hebben, behalve die welke universeel zijn. Dan zal hij weten dat alle kennis binnen de mens bestaat en onderhevig is aan zijn verlangen om het terug te roepen uit zijn innerlijke Geest. Kennis wordt niet van buitenaf verworven, maar simpelweg teruggeroepen vanuit binnen. Inhoudsopgave Introductie | Coen Vermeeren Ten geleide | bij de vertaling Voorwoord | naar Lao Russell Voorwoord | Walter Russell  Het boek bevat twee boeken: Boek I   1.  Schepping | Goddelijk Bewustzijn – God – Geest 2.  Het levensprincipe 3.  Bewustzijn, de ene universele substantie 4.  Het denkend Bewustzijn 5.  Het proces van het denken 6.  Denken wordt vastgelegd in materie 7.  Over verschijningen 8.  Het polariteitsprincipe 9.  Tegengestelde polariteit van licht 10. Het reproductieve principe 11. Energietransmissie 12. Dit is een eindig universum 13. Een dimensieloos universum 14. Met betrekking tot dimensie 15. De formule van de vergrendelde potentialen 16. Universele Eén-heid 17. Alomtegenwoordigheid 18. Almacht 19. Alwetend Boek II 1.  Dynamica van Bewustzijn betreffende lichteenheden van materie 2.  Elektriciteit en magnetisme 3.  Nieuwe concepten van elektriciteit en magnetisme 4.  Positieve en negatieve elektriciteit 5.  De elementen van materie 6.  De cyclus van tien octaven van de elementen van materie 7.  Instabiliteit en de illusie van stabiliteit in beweging 8.  De universele trilling 9.  Over energie 10. Elektromagnetische druk 11. Aantrekking en afstoting 12. Gravitatie en radiatie | Uitdrukkingen van gravitatie en radiatie 13. Universele richting 14. Universele wiskunde | Universele verhoudingen 15. De elektrische opladende polen en magnetische ontladende bases 16. De golf 227 17. Tijd – De vierde dimensie 18. Temperatuur – de achtste dimensie 19. Kleur – de vijftiende dimensie 20. Universele mechanica-rotatie-omwenteling massa-vlak 21. Rotatie – de twaalfde dimensie 22. Omwenteling – de dertiende dimensie 23. Kristallisatie – de tiende dimensie 24. Vlak en ecliptica – de zestiende en achttiende dimensie 25. Ionisatie – de negende dimensie 26. Valentie – de elfde dimensie 27. Toon – de zeventiende dimensie 28. Conclusie Nieuwe wetten en principes