Filosofie is sterk verbonden met de stad: ze kwam tot bloei in steden als Athene, Bagdad en Parijs. Over de huizen in de stad wordt in de filosofie nauwelijks gesproken. Na de Griekse verhandelingen over de oikonomia, de ordening en het beheer van het huis, is de huiselijke ruimte naar de periferie van de filosofie verbannen. In de essays van Emanuele Coccia staat het huis centraal. Ruimtes als de keuken, de badkamer of de gang vormen het onderwerp van rijkgeschakeerde beschouwingen over hun culturele betekenis en over de wijze waarop we onze huizen beleven. Door de televisie is de openbare ruimte ons huis binnengekomen, en omgekeerd hebben sociale media een openbare ruimte gecreëerd die is gemodelleerd naar onze huiselijke ruimte. Het huis en de wereld lopen in elkaar over, maar leidt dit tot een gemeenschappelijke ruimte van aards geluk? Emanuele Coccia (1976) voltooide zijn studie filosofie in Florence en was vervolgens verbonden aan universiteiten in Duitsland, Japan, Argentinië en de Verenigde Staten. Hij heeft zich beziggehouden met onderwerpen die uiteenlopen van middeleeuwse filosofie, biologie en hedendaagse architectuur tot mode en beeldcultuur.